Het begin

Hoi. Dit is Kaylee. Vanuit Malta. Ik heb eigenlijk nog niets geschreven omdat ik eigenlijk niet echt wist hoe ik moest beginnen en wat ik allemaal wilde vertellen. Een blog bijhouden lijkt me zeker nog een leuk plan dus ja, ik begin maar gewoon en kijk wel waar t eindigt.

Ik begin gewoon bij het begin. Het afscheid op Schiphol was wel moeilijk. Het is gewoon gek om te bedenken dat je de mensen die je dagelijks om je heen hebt, de komende tijden niet meer in real life gaat zien. Thank god dat er facetime bestaat. Na de tranen moest ik door de douane. Haha dat rijmt. Nou daar ging ik. Ik vond het spannend maar ik was niet bang. Ik wist eigenlijk helemaal niet waar ik terecht zou komen en hoe het er allemaal uit zou zien. Toch maakte ik me daar niet zo druk om. In het vliegtuig had ik een plekje bij het raam. Heel fijn om naar beneden te kunnen kijken. Ik zag Nederland steeds kleiner worden en de auto’s veranderde in kleine speelgoedautootjes. Ik had wel eerder gevlogen, niet vaak. Ik vind het wel leuk,  de wereld van bovenaf te zien. Turbulentie daarin tegen niet en al helemaal niet als je door wolken heen vliegt. Maar goed. I survived. De vlucht duurde niet lang. Ik heb er ongeveer 3 uurtjes over gedaan. Ik stapte uit in een compleet andere wereld.

Uitzicht vanaf het balkon

Dat Malta anders is dan Nederland is wist ik wel. Heel eerlijk gezegd had ik het allemaal wat kleurrijker en gezelliger verwacht. Veel planten waren geel door de uitdroging. Ook niet gek met een constante temperatuur van 32 graden. In de winter gaat alles hier bloeien. Ook heb je hier cactussen. Persoonlijk vind ik dat wel vet omdat je dat dus niet in het kleine Nederland ziet, in het wild tenminste (grappig dat ik “klein”schrijf terwijl Malta 100x zo klein is). Ik werd door m’n huisgenoot, stagebegeleider en manager Jamie naar m’n kamer gebracht. What a room. Het is groot. Ik kan er makkelijk in dansen (wat ik wel vaak doe dus). Ik heb een balkon. Alleen meer uitzicht dan op een speeltuintje krijg ik niet. Het dorp waar ik woon heet Ghargur. Het is klein en als je daar als blond meisje over straat loopt wordt er naar je geroepen. Ook als je op de bus wacht kunnen mannen in auto’s het niet laten om naar je te toeteren. Ja echt top…………. Achja.

 

De eerste paar dagen was het vooral wennen aan het klimaat en de kamer. Ik ben naar Valletta, St Julian’s en St George’s Bay geweest met de bus. Wat een ramp hahah. De bussen rijden wanneer de chauffeurs er zelf zin in hebben. De bushaltes zijn soms alleen maar te bereiken om een drukke weg over te steken. Dit heeft er wel een beetje voor gezorgd dat ik veel binnen bleef. Het is naar om toe te geven maar de eenzaamheid slaat dan wel toe waardoor ik iedereen in Nederland nog meer ging missen. En ja, ook riep ik tegen m’n vriend via facetime dat ik Nederland toch wel een top land vind. Nederland is voor m’n gevoel een stuk veiliger, kan ook komen omdat ik Nederland ken natuurlijk.

Valletta

Maar ik denk dat dat part of the process was om aan dit land te gaan wennen. Ik heb me even kut gevoeld maar nu ik meer mensen heb ontmoet ben ik echt blij dat ik deze kans heb kunnen krijgen. Ik mag gewoon 5 maanden lang nieuwe mensen ontmoeten en kennis maken met een heel nieuw land. Eiland!! Het uitgaansleven is hier goed en de taxi’s zijn niet al te duur waardoor je echt wel van A naar B komt. Nog even en dan ben ik niet meer de enige stagiaire. Het is gek maar ik merk toch dat ik Nederlanders opzoek. Ik heb geluk dat het bedrijf waar ik werk van Nederlanders is.  En ook alleen maar Nederlands personeel heeft. Dat geeft toch wel vertrouwen. Beetje vals spelen wel he?  Stage lopen bij een Nederlands bedrijf in Malta. Maar ja… MALTA. M’n stage plek is heel mooi. Het kantoor bevind zich in een villa. Ja I know, hoe vet. Als ik daar buiten ben krijg ik wel echt een vakantie gevoel. Palmbomen, een zwembad en een vet grote cactus. Ik denk echt dat ik een cactusobsessie krijg hahaha.

 

 

De haven van Birgu

 

Wat ik een heel fijn moment vond was de eerste keer de zee in. Het water is hier zo blauw. Ik werd door mijn huisbazin meegenomen naar een strand net iets buiten het dorp. We gingen met haar dochter (die elk moment een kindje kan krijgen (ff leuk detail)), haar man en nog wat vrienden van hun. Foto’s heb ik niet echt goed kunnen maken maar die komen er zeker nog wel. Het was een fijne dag ook al kon ik geen woord verstaan van hun gesprekken in het Maltees. Ach een beetje mee lachen en doen alsof je het enig zins begrijpt doet al wonderen.  Het engste aan de zee vind ik altijd de bodem en zeker als je erop moet staan. Op dit eiland bestaan de stranden voornamelijk uit steen en rotsen. Je moest gewoon van een klein stukje rots af en de bodem bevind zich dan meters onder je. Alles was ook zo helder. Ja zeker een fijne zee.  Je hebt ook wel een paar zandstranden.  Ik ben bij St George’s Bay geweest. Ook wel fijn maar heel toeristisch. 

Dit is dus wat ik een beetje de afgelopen ehmmm…  16 dagen (volgens mij) heb gedaan. M’n stage begon op 15 augustus dus vanaf toen zat ik elke doordeweekse dag van 10:00 tot 18:00 in het kantoor te schrijven.

Ik heb er alle vertrouwen in dat paar goeie maanden gaan worden.

 

Groetjes

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *